tag:blogger.com,1999:blog-78689800391414490202011-12-03T11:03:46.639+05:30വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ഇത് മാറ്റങ്ങളുടെ കാലം. ശിശുകേന്ദ്രീകൃതമായ ഒരു പാഠ്യപദ്ധതിയിലേക്ക് നാം മാറിക്കഴിഞ്ഞു. മാറിയ വിദ്യാലയാന്തരീക്ഷത്തില്‍ കുട്ടികളുടെ സര്‍ഗ്ഗവാസനകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു എളിയ ശ്രമമാണ് “ചൈല്‍ഡ് സോണ്‍”.... ഏവര്‍ക്കും സ്വാഗതം..!!RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.comBlogger201100tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-34101584407364243452010-07-19T20:14:00.010+05:302010-07-19T20:47:25.745+05:30നാളെയുടെ തിരിനാളമൂതിക്കെടുത്തുന്നു<br />ഇന്നിന്റെ ചൂടുള്ളയീ മാ‍രുതന്‍<br />നാളെയുടെ ചുവടുകള്‍ തല്ലിത്തകര്‍ക്കുന്നു<br />ഇന്നിന്റെ ക്രൂരമാം കാല്‍ത്തടങ്ങള്‍<br />നാളെയുടെ തളിരുകള്‍ തല്ലിക്കൊഴിക്കുന്നു<br />ഭ്രാന്തിന്‍ തുടിപ്പാര്‍ന്ന കൈത്തടങ്ങള്‍<br />ചൊല്‍ക നീ മാനുഷാ, എന്തിനീ ക്രൂരത!<br />ചൊല്‍ക, നീയെന്തിനീ ക്രൂരകൃത്യം!<br /><span class=""></span><br />നാളേയ്ക്ക് വിരിയേണ്ട പിഞ്ചു പൂമൊട്ടുകളെ<br />മുളയിലേ നുള്ളിക്കളയേണമോ..?<br />ഹരിശ്രീയെഴുതേണ്ട കുഞ്ഞിളം കൈകള്‍ക്ക്<br />കഠിനമാം വേലകള്‍ നല്‍കേണമോ..?<br />അക്ഷരത്താളുകള്‍ മനസ്സിലേറ്റേണ്ടവര്‍<br />താങ്ങണോ ചുമലിലീ ദു:ഖഭാണ്ഡം..?<br />പിഞ്ചുമനസ്സിന്റെ കുഞ്ഞുവാതിക്കലോ<br />എന്നുമശാന്തിയും സങ്കടവും!<br /><span class=""></span><br />പണത്തിന്‍ കൊഴുപ്പിലധികാര ഭ്രാന്തില്‍<br />ഭരണക്കടിഞ്ഞാണിളക്കുന്ന വര്‍ഗ്ഗമേ...<br />ചിന്തിയ്ക്ക നിങ്ങളിന്നേവരുമാഴത്തില്‍<br />എന്തിനീ ക്രൂരമാം ബാലവേല ..?<br />വേണോ നമുക്കീ ബാലവേല..?<br /><span class=""></span><br />വേലയുടെ കെട്ടഴിഞ്ഞിറ്റിറ്റു വീഴുന്ന<br />കണ്ണുനീരല്ല നാം നല്‍കേണ്ടത്<br />കുഞ്ഞിളം കൈകളില്‍ വിഭവസമൃദ്ധമാം<br />വിദ്യതന്‍ സദ്യയാണേകേണ്ടത് ..!!<br />വിദ്യതന്നമൃതാണ് നല്‍കേണ്ടത്..!!!<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/TERmmF9V3II/AAAAAAAAAas/lu0rptGY_uQ/s1600/Karishma.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495630249919372418" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 171px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/TERmmF9V3II/AAAAAAAAAas/lu0rptGY_uQ/s200/Karishma.jpg" border="0" /></a><br /><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;"><strong>കരിഷ്മ. ടി.ജി</strong></span></span> ( പത്താം തരം )<br />കെ.എന്‍ .എം.വി.എച്ച്.എസ്.സ്കൂള്‍ - വാടാനപ്പള്ളി,<br />പി.ഒ. തൃത്തല്ലൂര്‍ , തൃശൂര്‍ , കേരളം - 680619.<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-3410158440736424345?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-18972250563918271702010-03-04T09:08:00.002+05:302010-03-05T10:17:07.181+05:30<span style="color:#6600cc;">നേരം പുലരവെയെന്നെ...<br />വിളിച്ചുണര്‍ത്തുന്നതെന്നമ്മ!<br /><span class=""></span></span><br /><span style="color:#6600cc;">തുമ്പപ്പൂവോല്‍ക്കും സ്മിതമോടെനിക്ക്<br />നറുംപാല്‍ പകരുന്നതമ്മ!<br /><span class=""></span></span><br /><span style="color:#6600cc;">വാരിപ്പുണരവെ നൂറുനൂറുമ്മകള്‍<br />ആവോളം നല്‍കുന്നതമ്മ!<br /><span class=""></span></span><br /><span style="color:#6600cc;">സ്നേഹമോലും ചോറുരുളകള്‍ നിത്യവും<br />നല്‍കുന്നതും എന്റെയമ്മ!<br /></span><span class=""></span><br /><span style="color:#6600cc;">അമ്പിളിമാമനെക്കാട്ടി നല്‍ക്കഥകള്‍</span><br /><span style="color:#6600cc;">ചൊല്ലിത്തരുന്നതുമമ്മ!<br /></span><span style="color:#6600cc;"><span class=""></span></span><br /><span style="color:#6600cc;"><span class="">സ്നേഹത്തിന്‍ </span>കഥകള്‍ പറഞ്ഞു-</span><br /><span style="color:#6600cc;">തന്നെന്നില്‍ നന്മ വളര്‍ത്തിയതുമമ്മ!<br /></span><br /><span style="color:#6600cc;">നിറയുമാ മാതൃസ്നേഹത്തിന്‍ ചൂട്<br />അറിയുന്നു ഞാന്‍ ...അന്നുമിന്നും!<br /><span class=""></span></span><br /><span style="color:#6600cc;">സ്നേഹിപ്പൂ ഞാനെന്‍ അമ്മയെ...<br />സ്നേഹത്തിന്‍ പ്രതിരൂപമെന്നറിഞ്ഞ്,<br />ദൈവത്തിന്‍ വരദാനമെന്നറിഞ്ഞ്..!!<br /><span class=""></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">അപര്‍ണ രാജ്. വി. ഡി</span></span> <span style="color:#ff0000;">(ഏഴാം തരം)<br /></span><span style="color:#ff0000;">കമലാ നെഹ്രു മെമ്മോറിയല്‍ വി.എച്ച്.എസ്.സ്കൂള്‍,<br />വാടാനപ്പള്ളി - തൃശൂര്‍<br /><br /><br /></span><span style="color:#ff0000;"></span><span style="color:#ff0000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-1897225056391827170?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-27778934278808809032010-02-10T20:41:00.001+05:302010-02-10T20:49:48.344+05:30കുഞ്ഞിക്കാറ്റേ കാണൂ നീ<br />എന്നുടെ കുഞ്ഞിന്‍ സൌന്ദര്യം!<br />വാനിലെ നക്ഷത്രം പോല്‍ മിന്നും<br />സുന്ദരവദനം കാണൂ നീ!<br />റോസാപ്പൂവിന്നിതള്‍ പോലെ<br />കുഞ്ഞിക്കാലും കൈയുകളും!<br />മുല്ലപ്പൂവിന്‍ മൊട്ടുകള്‍ വിടരും<br />ചുണ്ടില്‍ പുഞ്ചിരി വിരിയുമ്പോള്‍!<br />കുഞ്ഞിക്കാറ്റേ കാണൂ നീ<br />എന്നുടെ കുഞ്ഞിന്‍ സൌന്ദര്യം!!<br /><span class=""></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ദീപ.എ</span></span> (ഏഴാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു മെമ്മോറിയല്‍ വി.എച്ച്.എസ്.സ്കൂള്‍<br /><span class=""></span>വാടാനപ്പള്ളി, പി.ഒ.തൃത്തല്ലൂര്‍, തൃശൂര്‍<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-2777893427880880903?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-51324322619281611252010-01-05T20:31:00.002+05:302010-01-12T21:15:46.110+05:30<span style="color:#6600cc;">ഇത്തിരി പോന്നൊരെന്‍ മനസ്സില്‍<br />ഒത്തിരി സ്നേഹം നിറച്ചിടാമോ?<br />ഇത്തിരി പോന്നൊരു കണ്ണുകള്‍ക്ക്<br />ഒത്തിരി കാഴ്ചകള്‍ നല്‍കിടാമോ?<br />ഇത്തിരിയുള്ളൊരെന്‍ കുഞ്ഞുകരങ്ങള്‍ക്ക്<br />ഒത്തിരി ശക്തി നീ നല്‍കുമെങ്കില്‍...<br />ഇത്തിരി പോന്നൊരു ജീവിതത്തില്‍<br />ഒത്തിരി നന്മകള്‍ ചെയ്തിടാം ഞാന്‍ ..!!</span><br /><span class=""></span><br /><span style="color:#6600cc;"><span style="font-size:130%;">പ്രബിന.കെ.പി </span><span style="font-size:100%;">( IX-B)</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-5132432261928161125?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-78501905101728508992009-12-20T14:35:00.002+05:302009-12-20T16:51:49.734+05:30<span style="color:#990000;">എനിക്ക് ഇരുട്ടനുഭവപ്പെടുന്നു...<br />ശരിയാണ്, ഇത് രാത്രിയാണ്!<br />എനിക്ക് പേടി അനുഭവപ്പെടുന്നു...<br />ശരിയാണ്, ഞാന്‍ തനിച്ചാണ്!<br />എന്തൊരു നി:ശബ്ദത...<br />എനിക്ക് ചുറ്റും ഇരുട്ട്,<br />എനിക്ക് കൂട്ടും ഈ അന്ധകാരം മാത്രം!<br />ഇവിടെയെനിക്ക് മിഴികളെന്തിന്?<br />എപ്പോഴും ഇരുട്ടല്ലേ..?<br />അനന്തമായ ഈ ലോകത്ത്...<br />ശ്വസനം പോലും നി:ശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് തടസമാകുന്നില്ലേ?<br />മരണം നിഴലായ് കൂടെയുണ്ട്...<br />ഇനി ശ്വസനം നിര്‍ത്താം...<br />പോകുന്നു ഞാന്‍ ... <span class="">യാത്ര</span> ചോദിക്കാതെ...!!</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;">പ്രബിന.കെ.പി</span> ( IX-B )</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-7850190510172850899?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-32249326352207681982009-12-15T19:16:00.001+05:302009-12-15T19:22:12.209+05:30അന്തി മയങ്ങുന്നു, ചന്ദ്രനുദിക്കുന്നു<br />രാത്തിങ്കള്‍ പാല്‍ മഴ തൂകിടുന്നു...<br />പാല്‍ നിലാവെങ്ങും പരന്നിടുന്നു!<br />പൂനിലാവെങ്ങും നിറഞ്ഞിടുന്നു!<br /><span class=""></span><br />പൂനിലാവിന്‍ ചന്തമാസ്വദിപ്പാന്‍<br />പാല്‍പ്പുഞ്ചിരിയുമായ് മുല്ല നിന്നു...<br /><span class=""></span><br />മുല്ലതന്‍ പുഞ്ചിരി കണ്ടുകൊണ്ടും,<br />സൌരഭ്യമാവോളമാസ്വദിച്ചും,<br />പാല്‍നിറം കണ്ടു മതി മറന്നും,<br />പാട്ടുകള്‍ പാടുന്നു രാക്കിളികള്‍!<br /><span class=""></span><br />കാട്ടിലെ പാഴ്മുളം തണ്ടുപോലും<br />ഈ നിലാഭംഗിയില്‍ പാടിടുന്നു...<br /><span class=""></span><br />അന്തിമയങ്ങുമ്പോള്‍...<br />രാവേറെയാകുമ്പോള്‍...<br />പൌര്‍ണ്ണമിത്തിങ്കളുദിച്ചിടുന്നു,<br />പാല്‍ നിലാവെങ്ങും പരന്നിടുന്നു..!!<br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff0000;">ആര്യ ഷാജി</span></span> (ആറാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു മെമ്മോറിയല്‍ വി.എച്ച്.എസ്.സ്കൂള്‍ വാടാനപ്പള്ളി, പി.ഒ.തൃത്തല്ലൂര്‍, തൃശൂര്‍<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-3224932635220768198?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-44690401446701278872009-12-08T19:35:00.018+05:302010-01-18T20:25:02.942+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8wOv68lxI/AAAAAAAAACs/bHydP2DIUaw/s1600-h/adi-shankaracharya[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413098307062634258" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 149px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8wOv68lxI/AAAAAAAAACs/bHydP2DIUaw/s200/adi-shankaracharya%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div> </div><div>“അജ്ഞാനത്തിന് അറിവില്ലായ്മ എന്നല്ല അര്‍ത്ഥം: വിപരീതമായ അറിവ് എന്നാണ്. </div><div>ഒന്നും അറിയായ്മ എന്ന അവസ്ഥയേക്കാള്‍ അപകടകാരിയാണത്“<br /><span style="color:#ff0000;">ശങ്കരാചാര്യര്‍<br /></span></div><br /><br /><div><br /></div><br /><br /><div></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5hCtLGEdI/AAAAAAAAACk/kPyHZ5WHsx4/s1600-h/buddha.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412870501259678162" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 141px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5hCtLGEdI/AAAAAAAAACk/kPyHZ5WHsx4/s200/buddha.jpg" border="0" /></a></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div> </div><div> </div><div>“മറ്റുള്ളവരില്‍ കുറ്റം കണ്ടെത്തുക നിഷ്പ്രയാസമാണ്. പക്ഷേ, സ്വന്തം തെറ്റ് കാണുക വളരെ വിഷമമാണ്“<br /><span style="color:#ff0000;">ശ്രീബുദ്ധന്‍</span></div><br /><br /><div><br /></div><br /><br /><div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5dt4YDC-I/AAAAAAAAACE/aA5_7-KmuK0/s1600-h/gandhiji.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412866844954659810" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 144px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5dt4YDC-I/AAAAAAAAACE/aA5_7-KmuK0/s200/gandhiji.jpg" border="0" /></a></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div> </div><div> </div><div>“അഹിംസയുടെ തണലില്‍ ഭയന്നോടുന്നത് ഭീരുത്വം. അതിലും എത്രയോ നന്ന് തിരിച്ചടിക്കുന്നത്.എന്റെ അഹിംസ ഭീരുക്കളുടേതല്ല, മറിച്ച് ധീരന്മാരുടേതാണ്“<br /><span style="color:#ff0000;">മഹാത്മാ ഗാന്ധി<br /></span><br /><br /><br /><br /></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span class=""></span></span></p><div><br /></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5eP7iCMzI/AAAAAAAAACM/qZkhCvj23tY/s1600-h/swami-vivekananda.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412867429917406002" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 156px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5eP7iCMzI/AAAAAAAAACM/qZkhCvj23tY/s200/swami-vivekananda.jpg" border="0" /></a></div><div> </div><div> </div><div>“സത്യം, ഹൃദയശുദ്ധി, നി:സ്വാര്‍ത്ഥത എന്നീ ഗുണങ്ങളുള്ള മനുഷ്യനെ പരാജയപ്പെടുത്താന്‍ യാതൊരു ശക്തിക്കും സാധ്യമല്ല“<br /><span style="color:#ff0000;">സ്വാമി വിവേകാനന്ദന്‍<br /></span><br /></div><div><br /></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#000000;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5e1A5_B8I/AAAAAAAAACU/htafPCx3tKM/s1600-h/thiruvalluvar.jpg"></a></span></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#000000;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5e1A5_B8I/AAAAAAAAACU/htafPCx3tKM/s1600-h/thiruvalluvar.jpg"></a></span></span></p><div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#000000;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5e1A5_B8I/AAAAAAAAACU/htafPCx3tKM/s1600-h/thiruvalluvar.jpg"></a></span></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#000000;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5e1A5_B8I/AAAAAAAAACU/htafPCx3tKM/s1600-h/thiruvalluvar.jpg"></a></span></span></p></div><p><span style="color:#ff0000;"><br /></span> </p><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#000000;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5e1A5_B8I/AAAAAAAAACU/htafPCx3tKM/s1600-h/thiruvalluvar.jpg"></a></span></span></p><p><br /></p><div></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#000000;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5e1A5_B8I/AAAAAAAAACU/htafPCx3tKM/s1600-h/thiruvalluvar.jpg"></a></span></span></p><div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5gSprWBbI/AAAAAAAAACc/eTRWGFJyqHM/s1600-h/radhakrishnan.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412869675687478706" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 147px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx5gSprWBbI/AAAAAAAAACc/eTRWGFJyqHM/s200/radhakrishnan.jpg" border="0" /></a><br /></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span class=""></span></span></p><div></div><div></div><div></div><div></div><div>“എന്താണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കുക.അല്ലാതെ ആരാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്നു നോക്കി വിധി കല്പിക്കരുത്“<br /><span style="color:#ff0000;">ഡോ:എസ്.രാധാകൃഷ്ണന്‍<br /></span><br /><br /><br /></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span class=""></span></span></p><div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"></a></div><br /></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"></a></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"></a></div><div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5413099535229128770" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 145px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s200/Mother_Teresa%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"></a></div></div><div></div><div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"></a></div></div><div> </div><div> </div><div>“നിങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടാത്തത് നിങ്ങള്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും കൊടുക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അത് ദാനമേയല്ല“<br /><span style="color:#ff0000;">മദര്‍ തെരേസ </div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"></a></div><br /></span><br /><div><br /><br /></div><div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"></a></div><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/Sx8xWPMqEEI/AAAAAAAAAC0/5MGw_IvlRfw/s1600-h/Mother_Teresa[1].jpg"></a></div><br /></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span class=""></span></span></p><div><br /><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /><br /></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span class=""></span></span></p><div><br /><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /><br /></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span class=""></span></span></p><div><br /><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /><br /></div><p><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span class=""></span></span></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-4469040144670127887?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-33257883377596389592009-11-25T19:46:00.000+05:302009-11-25T19:53:35.167+05:30<span style="color:#330033;"></span><span style="color:#000066;">തേടുന്നു ഒരു വശത്താര്‍ദ്രമായ് തന്‍<br />മാറിലൊട്ടിക്കിടക്കുവാനൊരു കുഞ്ഞിനെ<br />മറുവശത്തോ തന്ടെ ഗര്‍ഭാശയത്തെ-<br />യൊരു ഭാരമായ് കാണുന്ന സ്ത്രീജനങ്ങള്‍!<br /><br />ഉദരത്തിലുറയുന്ന ജീവനാംശത്തെ നീ<br />ആയുധമൂര്‍ച്ചയ്ക്ക് നല്‍കിടുമ്പോള്‍<br />ഒരു കുഞ്ഞു ജീവനെ താരാട്ടുവാനായ്<br />ആര്‍ദ്രമായ് കേഴുന്നു മറ്റു ചിലര്‍!<br /><br />മിഥ്യയാം ലോകത്തെ സത്യമാം ജീവന്ടെ<br />കാവല്‍ നീ തന്നെയെന്നോര്‍ത്തിടേണം<br />സര്‍വ്വേശ്വരന്‍ നല്‍കുമാ ദിവ്യഭാഗ്യത്തെ<br />ഇരു കൈകളും നീട്ടി സ്വീകരിക്കൂ..!!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">കരിഷ്മ..ടി.ജി</span> ( Std-IX F )<br />കമലാ നെഹ്രു മെമ്മോറിയല്‍ വി.എച്ച്.എസ്.സ്കൂള്‍<br />വാടാനപ്പള്ളി, പി.ഒ.തൃത്തല്ലൂര്‍ - തൃശൂര്‍.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-3325788337759638959?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-1164213357883825892009-11-23T23:06:00.000+05:302009-11-23T23:13:54.369+05:30<span style="color:#000099;">പച്ചവിരിച്ച് പരന്നു<br />കിടക്കും നാടാണല്ലോ കേരളം<br />കേരം തിങ്ങും നാടാണല്ലോ<br />നമ്മുടെ സ്വന്തം കേരളം<br />വൃക്ഷലതാദികള്‍ പൂത്തുലയുന്നൊരു<br />ദൃശ്യമനോഹരമീ നാട്...<br />ദൃശ്യമനോഹരമീ നാട്...<br />നാടിന്‍ ചരിതം പാടാനായ്<br />അണിചേര്‍ന്നീടാം സോദരരേ!<br />നാടിന്‍ നന്മകള്‍ കാക്കാനായ്<br />നമ്മള്‍ക്കൊന്നായ് അണിചേരാം!!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">രേഷ്മ.കെ.എസ്</span> (അഞ്ചാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു മെമ്മോറിയല്‍ വി എച്ച് എസ് സ്കൂള്‍<br />വാടാനപ്പള്ളി - തൃശൂര്‍<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-116421335788382589?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-647948353804859542009-11-11T07:09:00.000+05:302009-11-13T19:42:44.675+05:30<span style="color:#003300;">കാണുന്നു മനസ്സിന്ടെ കണ്ണാല്‍<br />കാഴ്ചയില്ലാത്തവര്‍....<br />മനസ്സില്‍ തുറക്കുന്നു മറ്റൊരു ജാലകം<br />ഒരു വാതിലടയുമ്പോള്‍ കാണുവാനായ്..<br />വര്‍ണ്ണങ്ങളില്ലാത്ത ലോകത്തിലവര്‍തന്‍<br />കാഴ്ചകളായിടാം മറ്റൊരു രൂപത്തില്‍!<br />തൊട്ടറിയുന്നവര്‍ പ്രകൃതിതന്‍ സൌന്ദര്യം<br />മറ്റിന്ദ്രിയങ്ങളാല്‍ സൂക്ഷ്മമായി...<br />അനന്തമാം കാഴ്ചകള്‍, അണയാത്തൊരുള്‍ക്കണ്ണാല്‍<br />നമ്മേക്കാള്‍ കൃത്യമായ് കണ്ടിടുന്നൂ ‍...<br />കണ്ണുകളുണ്ടായാല്‍ മാത്രം പോരാ...<br />കാണാനകക്കണ്ണു കൂടെ വേണം..!!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">സുനിഷ.കെ.എസ്</span> (ഏഴാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു മെമ്മോറിയല്‍ വി എച്ച് എസ് സ്കൂള്‍,<br />വാടാനപ്പള്ളി, പി.ഒ.തൃത്തല്ലൂര്‍, തൃശൂര്‍.<br />(മലയാള മനോരമ<span style="font-size:130%;color:#ff0000;"> “പഠിപ്പുര“</span>യില്‍ 11-11-2009 ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-64794835380485954?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-46557515390884838242009-11-06T22:48:00.000+05:302009-11-06T22:52:29.397+05:30വാട്ടര്‍ ജലം പാനി തണ്ണിയും വെള്ളവും<br />തോയവുമപ്പുമിതൊന്നു തന്നെ<br />ഭാഷയില്‍ തോന്നുന്ന വ്യത്യാസമൊന്നുമീ<br />സത്യമാം വസ്തുവിനില്ല നൂനം!<br /><br />ഈശ്വരന്‍ ബ്രഹ്മം പരമാത്മ തത്വവും<br />അള്ളയും കര്‍ത്താവും ദൈവമോര്‍ക്കില്‍<br />ഭാഷയില്‍ തോന്നുന്ന പര്യായ ശബ്ദങ്ങള്‍<br />ഭേഷരാം നമ്മളറിയുന്നില്ല!<br /><br />പഞ്ചഭൂതാത്മകമാകും പ്രകൃതിക്കൊ-<br />രൂര്‍ജം പകരുന്ന ശക്തിയോര്‍ത്താല്‍<br />ജാതി മതങ്ങളോ വര്‍ഗ്ഗീയ ഭേദമോ<br />ഈ ശക്തിക്കോര്‍ക്കില്‍ തെല്ലുമില്ല!<br /><br />രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്ക് മുതലെടുപ്പിന്നായി<br />വര്‍ഗ്ഗീയമെന്നുള്ള മുദ്ര കുത്തി<br />തമ്മിലടുപ്പിച്ച് നേതൃത്വം നേടുവാന്‍<br />മര്‍ത്ത്യരെ പാവ കളിപ്പിക്കുന്നു!<br /><br />കാലുമാറ്റത്തിനും കൂറുമാറ്റത്തിനും<br />ഇക്കൂട്ടര്‍ക്കില്ലല്ലോ നാണമോര്‍ക്കില്‍<br />സത്യധര്‍മാദിയശേഷമില്ലാത്തവര്‍-<br />ക്കെന്തു ചെയ്‌വാനും മടിയുമില്ല!<br /><br />ആരാന്ടെ മക്കളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ച്<br />കൂട്ടക്കൊലകള്‍ മെനഞ്ഞെടുത്ത്<br />രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്‍ ബേനറുമേന്തി-<br />ക്കൊണ്ടിക്കൂട്ടര്‍ വേട്ടയാടുന്നു നമ്മെ!<br /><br />കച്ചവടങ്ങളിലേറ്റം മികച്ചത്<br />രാഷ്ട്രീയമാണെന്നതോര്‍മ്മ വേണം<br />കുഞ്ചിരാമന്മാരായ് ചാടിക്കളിക്കുവാന്‍<br />കുട്ടിക്കിടാങ്ങളുമേറെയുണ്ട്!<br /><br />വാടക വീട്ടിലെ ജീവിതം പോലെയീ<br />പാവങ്ങള്‍ പാപ്പരായ് തീര്‍ന്നിടുമ്പോള്‍<br />കണ്ണുമടച്ചങ്ങിരുട്ടാക്കി മാറ്റിക്കൊ-<br />ണ്ടിക്കൂട്ടര്‍ പോക്കറ്റു വീര്‍പ്പിക്കുന്നു!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-4655751539088483824?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-72152692885852860122009-11-04T21:54:00.000+05:302009-11-04T22:00:47.269+05:30<div align="justify">ആള്‍പ്പാര്‍പ്പില്ലാത്ത ഒരു വീട്ടിലാണ് ചിട്ടു ചിലന്തിയുടെ താമസം. കൌശലക്കാരനായ ചിന്നന്‍ പൂമ്പാറ്റയും ആ പരിസരത്താണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. ഒരു ദിവസം ചിന്നന്‍ തേന്‍ തേടിയിറങ്ങി. പൂവൊന്നും കാണാതെ വിഷമിച്ച അവന്‍ പെട്ടെന്നാണ് ചെമ്പന്‍ ഈച്ചയെ കണ്ടത്. അവന്‍ ചോദിച്ചു: “സുഹൃത്തേ , ഇവിടെ ഒരിടത്തും പൂന്തോട്ടമില്ലേ?” “ഉണ്ടല്ലോ, കുറച്ചങ്ങു ചെന്നാല്‍ ഒരു ആള്‍പ്പാര്‍പ്പില്ലാത്ത വീടുണ്ട്. അവിടെ ചെന്നാല്‍ ഇഷ്ടം പോലെ തേന്‍ കുടിക്കാം” - ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ചെമ്പന്‍ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി പറന്നു പോയി.<br /><br />വീട് കണ്ടപ്പോള്‍ ചിന്നന് സന്തോഷമായി. തിടുക്കത്തില്‍ പറന്നു ചെന്ന അവന്‍ ചെന്നുപെട്ടതോ ,ചിട്ടു ചിലന്തിയുടെ വലയിലും! അവന് പേടിയായി. “ഞാന്‍ ഈ തോട്ടത്തില്‍ നിന്ന് അല്പം തേന്‍ കുടിക്കാന്‍ വന്നതാണ്. എന്നെ തേന്‍ കുടിക്കാന്‍ അനുവദിക്കണേ” - ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ചിന്നന്‍ പറഞ്ഞു. “അങ്ങനെയങ്ങ് വിടാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ മോനേ, എനിക്കും നിന്നെപ്പോലെ വിശപ്പുണ്ട്, ഞാന്‍ നിന്നെ ശാപ്പിടാന്‍ പോവുകയാണ്.<br /><br />അപ്പോള്‍ ചിന്നന് ഒരു ബുദ്ധി തോന്നി. “ഹ ഹ ഹ ...” ചിന്നന്‍ ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. “എന്താ നീ വെറുതെയിരുന്ന് ചിരിക്കുന്നത്..?“ - ചിട്ടു ചിലന്തി ചോദിച്ചു. ഒന്നുമില്ല എന്ടെയുള്ളില്‍ നിറയെ വിഷമാണ്. ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനാണെങ്കില്‍ നീ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ എന്നെ തിന്നോളൂ. അല്പം തേന്‍ കുടിച്ചാല്‍ എന്നിലെ വിഷമെല്ലാം പമ്പ കടക്കും. ഞാന്‍ ഈ തോട്ടത്തില്‍ നിന്ന് അല്‍പ്പം തേന്‍ കുടിച്ചിട്ട് വരാം. അപ്പോള്‍ നിനക്ക് ധൈര്യമായി എന്നെ തിന്നാം.” ചിന്നന്ടെ വാക്കു വിശ്വസിച്ച ചിലന്തി അവനെ തേന്‍ കുടിക്കാന്‍ വിട്ടു.<br /><br />രക്ഷപ്പെട്ട ചിന്നന്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “എടാ വിഡ്ഢീ, പൂമ്പാറ്റകള്‍ക്ക് എവിടെയാടാ വിഷം..? അതൊക്കെ രക്ഷപ്പെടാന്‍ വേണ്ടി ഞാന്‍ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേടാ മരമണ്ടാ.....”. ഇതു കേട്ട ചിലന്തി അന്തം വിട്ടു നിന്നു.<br /> <span style="color:#3333ff;">ഗുണപാഠം: ബുദ്ധിയുണ്ടെങ്കില്‍ ഏത് ആപത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാം</span>.<br /><br /> <span style="font-size:130%;color:#ff0000;">സാലിഹ.ഇ.എ</span> (ആറാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു സ്കൂള്‍, വാടാനപ്പള്ളി - തൃശൂര്‍</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-7215269288585286012?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-56875698900696272942009-11-03T18:27:00.000+05:302009-11-03T18:41:51.791+05:30<div align="justify">നെല്ലിമലക്കാട്ടില്‍ ഒരു കടുവയുണ്ടായിരുന്നു-ജിംബന്‍. മഹാക്രൂരനായിരുന്നു ജിംബന്‍ കടുവ. തന്ടെ ഗുഹയുടെ മുന്നിലൂടെ ആരു പോയാലും ജിംബന്‍ വെറുതെ വിടില്ല. ആരെക്കണ്ടാലും ഉപദ്രവിക്കുകയാണ് ജിംബന്ടെ പതിവ്.<br /><br />ഒരു ദിവസം മിന്നന്‍ മുയല്‍ കുറേ കാരറ്റും ശേഖരിച്ച് കൂടയിലാക്കി വരികയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ജിംബന്‍ കടുവ മിന്നന്ടെ മുന്നില്‍ ചാടി വീണത്. “ഹും, എന്താ നിന്റെ കൈയില്‍..?” ജിംബന്‍ ഗര്‍ജജിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടു ചാടി വീണു. “ഹയ്യോ ചേട്ടാ , എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ. ഇത് കുറച്ച് കാരറ്റാ. വീട്ടിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ കൊണ്ടു പോകുവാ”- മിന്നന്‍ പേടിച്ച് വിറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.<br /><br />“ഹി ഹി ഹി...കാരറ്റോ, ഞാന്‍ കുറേ നാളായി കാരറ്റ് തിന്നിട്ട്. ഹും ജീവന്‍ വേണേല്‍ അതു മുഴുവന്‍ ഇവിടെ വച്ചിട്ട് പോടാ”-ജിംബന്‍ അലറി.<br /><br />ഇതു കേട്ട് മിന്നന്‍ കാരറ്റ് അവിടെ വെച്ചിട്ട് ഒറ്റയോട്ടം വച്ചു കൊടുത്തു. വെറും കൈയോടെ മടങ്ങിവരുന്ന മിന്നനെ കണ്ടപ്പോള്‍ കുഞ്ഞുമുയലുകള്‍ ചോദിച്ചു: “അച്ഛാ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തിന്നാന്‍ ഒന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ലേ..?”<br /><br />കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സങ്കടം കണ്ടപ്പോള്‍ മിന്നന്‍ നടന്നതെല്ലാം പറഞ്ഞു.അപ്പോള്‍ മിന്നന്ടെ മക്കളില്‍ ബുദ്ധിമാനായ കുഞ്ഞന്‍ മുയല്‍ പറഞ്ഞു: “ഹും എങ്കില്‍ ആ ദുഷ്ടനെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിച്ചിട്ടു തന്നെ കാര്യം”.അവന്‍ ഒരു സൂത്രം ചിന്നന്റെ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു.<br /><br />അന്ന് രാത്രി മിന്നന്‍ മുയലും മക്കളും കൂടി ജിംബന്ടെ ഗുഹയ്ക്ക് മുന്നിലെത്തി. എന്നിട്ട് അവിടെ ഒരു വലിയ കുഴിയുണ്ടാക്കി. അതില്‍ കുറേ മുള്ളും കൂര്‍ത്ത പാറക്കഷ്ണങ്ങളുമൊക്കെ ഇട്ടു. പിന്നീട് കുഴിയുടെ മുകളില്‍ ചുള്ളിക്കമ്പും ഇലയുമൊക്കെ വച്ച് മറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<br /><br />പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തു. രാവിലെ വെയില്‍ കായാനായി ജിംബന്‍ ഗുഹയ്ക്ക് പുറത്തിറങ്ങി. അപ്പോഴാണ് കുറച്ച് ദൂരെയായി നിന്ന് മിന്നന്‍ മുയല്‍ ജിംബനെ കളിയാക്കിയത് : “ഹും, എടോ എലുമ്പന്‍ കടുവേ, നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടെങ്കില്‍ എന്നെ പിടിക്ക്..!!”<br /><br />ഇതു കേട്ട ജിംബന് ഭയങ്കര ദേഷ്യം വന്നു. അവന്‍ മിന്നനു നേരെ ഒറ്റച്ചാട്ടം. പക്ഷേ ജിംബന്‍ വന്നു വീണതോ ഗുഹയ്ക്ക് മുന്നിലെ കുഴിയിലും! “ഹമ്മോ..” കുഴിയിലുള്ള കല്ലും മുള്ളുമെല്ലാം അവന്റെ ദേഹത്ത് തുളച്ച് കയറി. കുഴിയിലെ കല്ലില്‍ തട്ടി അവന്റെ കാലും കൈയുമൊക്കെ ഒടിയുകയും ചെയ്തു.<br /><br />അതോടെ ജിംബന്ടെ അഹങ്കാരമെല്ലാം പമ്പ കടന്നു.പിന്നീട് ജിംബനെ നെല്ലിമലക്കാട്ടില്‍ ആരും കണ്ടിട്ടേയില്ല.<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ആഷിത.എ.വൈ</span> (ഏഴാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു സ്കൂള്‍-വാടാനപ്പള്ളി, തൃശൂര്‍<br />(ബാലഭൂമി <span style="color:#ff0000;">സ്കൂള്‍.കോമില്‍</span> പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് )</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-5687569890069627294?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-40884997864961812622009-11-03T06:33:00.002+05:302010-02-06T20:00:47.536+05:30<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435137045255352978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 311px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/S218WJgC8pI/AAAAAAAAAPE/7XBpQuK4SjQ/s400/amma.jpg" border="0" /><span style="font-size:85%;"><span class="">(കേരള</span> കൌമുദി - ബാലലോകത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് ) <span style="color:#ff0000;">*</span></span><span style="color:#ff0000;">വലുതായി കാണാന്‍ ചിത്രത്തില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക*</span><br /><br /><div align="justify">നന്നേ ചെറുപ്പത്തിലേ അമ്മ മരിച്ചുപോയ കുഞ്ഞായിരുന്നു ഗംഗ. ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു ഗംഗയുടെ വീട്. അവളുടെ ജനനത്തോടെ അമ്മ മരിച്ചു. പിന്നീട് അവളെ വളര്‍ത്തിയത് അച്ഛനാണ്. അവളുടെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും അച്ഛന്‍ നിറവേറ്റികൊടുത്തു. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം മാത്രം നിരവേറ്റിക്കൊടുക്കാന്‍ അച്ഛന് കഴിഞ്ഞില്ല. അത് അമ്മയില്ലാത്ത ദു:ഖമാണ്.<br /><br />അവളുടെ കൂട്ടുകാര്‍ക്കൊക്കെ അമ്മയുണ്ട്. അവള്‍ക്ക് മാത്രം അമ്മയില്ല. ആ ദു:ഖം എപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടുകാരെല്ലാം അവരവരുടെ അമ്മമാരെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്‍ അവള്‍ മാത്രം നി:ശബ്ദയായിരിക്കും. അതു കാണുമ്പോള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ക്ക് സങ്കടം തോന്നും.അവരവളെ സമാധാനിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് കരച്ചില്‍ വരും.<br /><br />ഒരു ദിവസം ഗംഗ കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് മൈതാനത്തില്‍ കളിക്കുകയായിരുന്നു. കളിക്കിടയില്‍ അബദ്ധത്തില്‍ അവളുടെ കൈയില്‍ നിന്നും തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ ഒരു മണ്‍കുടം പൊട്ടി. ആ വീട്ടിലെ സ്ത്രീ അവളെ ഒരുപാട് വഴക്കു പറഞ്ഞു. അവസാനം “തള്ളയില്ലാത്തേന്ടെ ഗുണം കാണും” എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് സങ്കടം സഹിക്കാനായില്ല. അവള്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അതു കണ്ടപ്പോള്‍ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും സങ്കടമായി. അവര്‍ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.<br /><br />അന്ന് വൈകീട്ട് അച്ഛന്‍ പണികഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറഞ്ഞ് ഗംഗ കരയാന്‍ തുടങ്ങി. മകളെ സമാധാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു: “എന്റെ മോള്‍ കരയരുത്.മോള്‍ക്ക് അമ്മയില്ല എന്നത് ശരിതന്നെ.അമ്മയില്ലാത്ത എത്രയോ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഈ ലോകത്തുണ്ട്. ചിലര്‍ക്ക് അച്ഛനില്ല, ചിലര്‍ക്ക് അമ്മയില്ല. അങ്ങനെ എത്രയെത്ര കുഞ്ഞുങ്ങള്‍. അവരെല്ലാം ജീവിക്കുന്നില്ലേ മോളേ? അതു പോലെ എന്ടെ മോളും മിടുക്കിയായി ജീവിക്കണം”. അച്ഛന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് സമാധാനമായി.<br /><br />അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാത്ത കുട്ടികളും ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നുവെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് അവരോട് ദു:ഖവും അനുകമ്പയും തോന്നി. രാത്രി ഓരോന്നാലോചിച്ച് കിടന്ന് അവള്‍ ഉറങ്ങിപ്പോയി.<br /><br />അപ്പോഴാണ് ആരോ തന്നെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ അവള്‍ക്ക് തോന്നിയത്. അവള്‍ കാതുകള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ചു. അപ്പോള്‍ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിന്നും വീണ്ടും ആ ശബ്ദം: “മോളേ നീ ഒട്ടും വിഷമിക്കരുത്. മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ നിനക്കും അമ്മയുണ്ട്. നീ ഒരിക്കലും അമ്മയില്ല എന്ന ദു:ഖത്തിലാഴരുത്”. അവള്‍ പറഞ്ഞു: “അമ്മേ... എനിക്ക് അമ്മയില്ല എന്ന് എല്ലാവരും പറയുന്നു. എന്താണ് അമ്മ എന്ടെ അടുത്തേക്ക് വരാത്തത്..?”. “മകളേ, എനിക്ക് നിന്ടെ അടുത്തേക്ക് വരുവാന്‍ സാധിക്കില്ല. നീയാണ് എന്ടെ അടുത്തേക്ക് വരേണ്ടത്. പക്ഷേ അതിനു കാലമായിട്ടില്ല. സമയമാകുമ്പോള്‍ മാത്രം നീ എന്ടെ അദുത്തേക്ക് വരിക”. അന്തരീക്ഷത്തില്‍ നിന്നും ഒരു പ്രകാശം മാഞ്ഞുപോയി.<br /><br />പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഗംഗ അച്ഛനോട് താന്‍ ക്ണ്ട സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. “അതെ കാലമാകുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകും. അതുവരെ ദു:ഖവും, സന്തോഷവും, ദേഷ്യവും കലര്‍ന്ന ജീവിതം നയിക്കണം”. അച്ഛന്ടെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് അവള്‍ തലയാട്ടി. പിന്നീടൊരിക്കലും ഗംഗയ്ക്ക് അമ്മയുടെ ദര്‍ശനം കിട്ടിയില്ല. അവള്‍ വീണ്ടും തീരാദു:ഖത്തിലാഴ്ന്നു.<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">രേഷ്മ.പി.ആര്‍</span> (ഏഴാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു സ്കൂള്‍, വാടാനപ്പള്ളി- തൃശുര്‍<br />(കേരള കൌമുദി - “ബാലലോകത്തില്‍” പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-4088499786496181262?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-3448822718703139242009-11-03T06:28:00.002+05:302010-02-06T20:08:27.460+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/S219hMpcIOI/AAAAAAAAAPM/Cm0RU4nXh0U/s1600-h/nellu.jpg"></a><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435138334590247138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 236px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/S219hMpcIOI/AAAAAAAAAPM/Cm0RU4nXh0U/s400/nellu.jpg" border="0" /></span><br /><span style="font-size:85%;">( ദേശാഭിമാനി-“അക്ഷരമുറ്റത്തില്‍” പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)</span><br /><span style="color:#ff0000;">*വലുതായി കാണാന്‍ ചിത്രത്തില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക*</span><br /><span class=""></span><br />മഴ മഴ മഴ പെയ്യുന്നു<br />വയലുകളൊക്കെ നനയുന്നു<br />മഴ മഴ മഴ മഴ പെയ്യുന്നു<br />വയലുകളൊക്കെ നിറയുന്നു<br />കാലം മാറി മഴ മാറി<br />നാട്ടാര്‍ക്കെല്ലാമുണര്‍വ്വായി<br />കര്‍ഷകരെല്ലാം നെല്ലും കൊണ്ട്<br />വിത്ത് വിതയ്ക്കാന്‍ പോകുന്നു<br />വിത്തു മുളച്ചതു നെല്‍ച്ചെടിയായി<br />പച്ചപട്ടതു കാണായി<br />മഴ പോയപ്പോള്‍ വെയില്‍ വന്നപ്പോള്‍<br />നെല്‍ക്കതിരുകളും കാണായി<br />നെല്‍ക്കതിരെല്ലാം മൂത്തുപഴുത്തതാ<br />തങ്കച്ചാര്‍ത്തായ് നില്‍ക്കുന്നു<br />എന്തൊരു ഭംഗി എന്തൊരു ചന്തം<br />സ്വര്‍ണ്ണനിറത്താല്‍ നെല്‍പ്പാടം<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ധനലക്ഷ്മി.പി.സി</span> , ആറാം തരം<br />കമലാ നെഹ്രു സ്കൂള്‍-വാടാനപ്പള്ളി, തൃശൂര്‍.<br />(ദേശാഭിമാനി-“അക്ഷരമുറ്റ“ത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-344882271870313924?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-61443296007822254952009-11-02T21:06:00.002+05:302010-02-06T20:15:43.459+05:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/S21_RPIyMiI/AAAAAAAAAPU/CeEQSfmLteQ/s1600-h/thaththa.jpg"></a><span style="font-size:85%;"></span><br /><span style="font-size:85%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435140259403936290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 315px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yU7Az27hMe0/S21_RPIyMiI/AAAAAAAAAPU/CeEQSfmLteQ/s400/thaththa.jpg" border="0" /></span><br /><span style="font-size:85%;">(മാതൃഭൂമി-കുട്ടി.കോമില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്)</span><br /><span style="color:#ff0000;">*വലുതായി കാണാന്‍ ചിത്രത്തില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക*</span><br /><br /><div align="justify"><span class=""></span></div><div align="justify">ഒരു കുന്നിന്‍ ചെരുവില്‍ രണ്ട് കൊച്ചുവീടുകള്‍. വീടിന്ടെ മുന്‍ഭാഗത്ത് കുളവും, ഇരുഭാഗത്തും വയലു കളുമാണ്.കുളത്തില്‍ താമര വിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നു.വീട്ടിലെ തെങ്ങില്‍ ഒരു ദിവസം രണ്ടു തത്തകള്‍ വന്നിരുന്നു. താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു കൊക്ക് ഒറ്റക്കാലില്‍ മീന്‍ പിടിക്കാനായി നില്‍ക്കുന്നു. താറാവുകള്‍ വന്ന് കുളത്തില്‍ നീന്തിക്കുളിച്ച് മീന്‍ പിടിച്ച് തിന്നുന്നു. കൊക്ക് അനക്കമില്ലാതെ ഒറ്റക്കാലില്‍ നില്‍പ്പു തുടര്‍ന്നു. താറാവുകള്‍ പോയപ്പോള്‍ തത്തകള്‍ താഴേക്ക് പറന്നുചെന്ന് കൊക്കിനോട് ചോദിച്ചു: “താങ്കള്‍ കുറേ നേരമാ യല്ലോ ഇവിടെ നില്‍ക്കുന്നു” “വിശന്നിട്ടു വയ്യ എന്തെങ്കിലും തിന്നാന്‍ കിട്ടിയെങ്കിലോ എന്നു കരുതി നില്‍ക്കു കയാണ്.” -കൊക്ക് പറഞ്ഞു.<br /><br />“ഹേ കൊക്കേ, നീ ആ വീട്ടിലേക്കൊന്നു നോക്കൂ, അവര്‍ വയലില്‍ കൃഷി ചെയ്ത് നെല്ലു വിളയിച്ച്, അവരുടെ ആവശ്യം കഴിച്ച് ബാക്കിയുള്ളത് ചന്തയില്‍ വിറ്റ് വീട്ടാവശ്യത്തിനുള്ള മറ്റു സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങാന്‍ പോയിരിക്കുന്നു. കൊക്കേ അദ്ധ്വാനിക്കാതെ ഒരിടത്തിരുന്നാല്‍ പട്ടിണിയാണ് ഫലം”. ഇതും പറഞ്ഞ് തത്തകള്‍ പറന്നു പോയി.<br /><br />ഉടനെ കൊക്ക് പറന്നു പോയി വയലില്‍ നിന്ന് ആവശ്യമുള്ള മീന്‍ പിടിച്ചു തിന്ന് സന്തോഷത്തോടെ കൂട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.<br /><br /><span style="color:#3333ff;">ഗുണപാഠം:<span style="font-size:130%;">അലസന്ടെ അരി അങ്ങാടിയില്‍ തന്നെ.<br /></span></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ലയന. എ.എല്‍</span> (അഞ്ചാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു സ്കൂള്‍, വാടാനപ്പള്ളി-തൃശൂര്‍<br />(മാതൃഭൂമി- കുട്ടി.കോമില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് )</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-6144329600782225495?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-11119225945168994912009-11-02T19:59:00.000+05:302009-11-03T06:26:40.353+05:30<div align="justify">വളരെ കുറച്ച് വീടുകള്‍ മാത്രമുള്ള ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമം. ഗ്രാമവാസികളില്‍ അധികവും കര്‍ഷകരും കൂലിപ്പണിക്കാരുമാണ്. കൃഷിയെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് കഴിയുന്ന ആ പാവങ്ങളെ , അവരോട് സഹതാപം തോന്നിയിട്ടോ എന്തോ കാലാവസ്ഥ ചതിക്കാറില്ല. എങ്കിലും ഈ വര്‍ഷം ദൈവനിശ്ചയം മറിച്ചായിരുന്നു. അകാലത്തില്‍ ഉണ്ടായ മഴയിലും വെള്ളപ്പൊക്കത്തിലും കൃഷിയെല്ലാം നശിച്ചു. ഗ്രാമീണര്‍ക്ക് ജീവിക്കാന്‍ തന്നെ പ്രയാസമായി. അവര്‍ ഒറ്റയ്ക്കും കൂട്ടമായും സര്‍ക്കാര്‍ ഓഫീസില്‍ പോയി വെള്ളപ്പൊക്കത്തിന്ടേയും ദുരിതത്തിന്ടേയും കഥകള്‍ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ഒരു സഹായവും കിട്ടിയില്ല.<br /><br />ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി. ഗ്രാമം മുഴുവന്‍ പട്ടിണിയിലായി. എന്നിട്ടും അവരെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാന്‍ ആരും ഉണ്ടായില്ല. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഗ്രാമീണര്‍ക്ക് പ്രിയങ്കരനായ ഗോപാലന്‍മാസ്റ്റ്റുടെ ഭാര്യയും പിഞ്ചു കുഞ്ഞും പട്ടിണി സഹിക്കാന്‍ കഴിയാതെ മരണപ്പെട്ടു. ഗ്രാമീണര്‍ ക്ഷുഭിതരായി. അവര്‍ മൃതദേഹവും ചുമന്ന് സര്‍ക്കാര്‍ ഓഫീസിനു മുന്നില്‍ ധര്‍ണ്ണ നടത്തി.മണിക്കൂറുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മരിച്ചവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ക്ക് 5000 രൂപ വീതം ധനസഹായം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഗ്രാമവാസികള്‍ പിരിഞ്ഞു പോയി.<br /><br />മരിച്ചവര്‍ക്കേ വിലയുള്ളൂ. അവര്‍ക്കു വേണ്ടിയേ സഹായങ്ങള്‍ ലഭിക്കൂ. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ഒരു വിലയുമില്ല. അവര്‍ക്കു വേണ്ടി ആരും ഒരു സഹായവും അനുവദിച്ചില്ല. പാവം ഗ്രാമവാസികള്‍ക്ക് എന്നും പട്ടിണി മാത്രം.<br /><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><span style="font-size:100%;">ധനലക്ഷ്മി.പി.സി</span><br /></span>കമലാ നെഹ്രു സ്കൂള്‍, വാടാനപ്പള്ളി-തൃശൂര്‍<br />(കേരള കൌമുദി- “ബാലലോകത്തില്‍” പ്രസിദ്ധീകരിച്ച്ത്)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-1111922594516899491?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-74975743152960118432009-11-02T19:40:00.000+05:302009-11-03T06:22:50.222+05:30<div align="justify">ചൂളക്കുന്ന് എന്ന ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമം. അവിടെ പൂത്തും തളിര്‍ത്തും നില്‍ക്കുന്ന ധാരാളം മരങ്ങള്‍. അവക്കിട യിലൂടെ പോകുന്ന ചെറിയ റോഡിന്റെ തിരിവിലാണ് രാമേട്ടന്ടെ പീടിക. ആ പീടികത്തിണ്ണയില്‍ എല്ലാ രാത്രിയിലും രമണി എന്ന ഒരു തെരുവുകുട്ടി ഉറങ്ങാറുണ്ടായിരുന്നു.രാമേട്ടനെപ്പോലെ അവള്‍ക്കും കൂടപ്പിറപ്പുകള്‍ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.</div><div align="justify"></div><div align="justify">അച്ഛനമ്മമാരെക്കുറിച്ചു പോലും അവള്‍ക്കൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.രാവിലെ മുതല്‍ അവള്‍ ഓരോവീട്ടിലും കയറിയിറങ്ങും.കുപ്പിപ്പാട്ടകള്‍ പെറുക്കലാണ് അവളുടെ ജോലി. അതു വിറ്റ് കിട്ടുന്ന കാശുകൊണ്ട് അവള്‍ ഓരോ ദിവസവും തള്ളിനീക്കി.<br /><br />അന്നും പതിവുപോലെ അവള്‍ പീടികത്തിണ്ണയില്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. പെട്ടെന്ന് പീടികയുടെ എതിര്‍വശ ത്തുനിന്നും ദയനീയമായ ഒരു നിലവിളി കേട്ടു. രാത്രിയുടെ ഇരുളിലും അവള്‍ ആ മുഖം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആരോ രാമേട്ടനെ കുത്തുന്നു. അവള്‍ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് തൊട്ടടുത്ത പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് ഓടി. പോലീസെത്തി അക്രമിയെ കൈയോടെ പിടികൂടി. ഗുരുതരമായി പരുക്കേറ്റ രാമേട്ടനെ അവര്‍ ഉടന്‍ ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ചു. ഡോക്ടര്‍മാര്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും രാമേട്ടനെ രക്ഷിക്കാനായില്ല. ബോധം കിട്ടിയ സമയത്തെപ്പോഴോ രാമേട്ടന്‍ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പീടിക അനാഥയായ രമണിക്ക് കിട്ടി.<br /><br />ഇന്ന് ആ പീടിക ചൂളക്കുന്ന് ഗ്രാമത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കച്ചവട സ്ഥാപനമാണ്. സമ്പന്നതയുടെ നടുവില്‍ സുഖമായി ജീവിക്കുമ്പോഴും തന്നെ താനാക്കിയ പാവം രാമേട്ടനെ അവള്‍ ഓര്‍ക്കാറുണ്ട്.<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">സീന.ആര്‍.എ</span> (ആറാം തരം)<br />കമലാ നെഹ്രു സ്കൂള്‍, വാടാനപ്പള്ളി-തൃശൂര്‍</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-7497574315296011843?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-37346094284499400542009-10-31T10:26:00.000+05:302009-11-01T00:42:28.989+05:30<div align="justify"></div><div align="justify">ബ്രിട്ടീഷ് ആധിപത്യത്തിനെതിരെ ധീരമായി പടപൊരുതിയ കോട്ടയം രാജകുടുംബത്തില്‍പ്പെട്ട മലബാറിലെ നാടുവാഴി. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്ടെ മധ്യത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്ടെ ജനനം. രാജ്യത്തെ ആദ്യത്തെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര പോരാളിയായിരുന്നു പഴശ്ശി കേരളവര്‍മ്മ. ഹൈദരാലി മലബാര്‍ ആക്രമിച്ചപ്പോള്‍ എതിര്‍ത്തത് പഴശ്ശിയുടെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു.<br /><br />ഇന്നത്തെ വയനാട്,കണ്ണൂര്‍ ജില്ലകളുടെ കുറേ ഭാഗങ്ങള്‍ അടങ്ങിയതായിരുന്നു പഴശ്ശിയുടെ കോട്ടയം രാജ്യം. ആദ്യകാലത്ത് ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി നല്ല സൌഹൃദം പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന കേരളവര്‍മ്മ 1780-ല്‍ ഹൈദറുമായും, തുടര്‍ന്ന് 1780-82-ലും,1791-92-ലും ടിപ്പുവുമായും ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ നടത്തിയ യുദ്ധങ്ങളില്‍ അവരെ സഹായി ക്കുകയുണ്ടായി.വിദേശികളോടുള്ള ബഹുമാനം കൊണ്ടാ യിരുന്നില്ല അത്.മറിച്ച് മലബാറിലെ കര്‍ഷകരുടെ അധ്വാനഫലം മുഴുവന്‍ കവര്‍ന്നു കൊണ്ടു പോയിരുന്ന മൈസൂര്‍ ഭരണത്തില്‍ നിന്നും മോചനം നേടുക എന്നതായിരുന്നു പഴശ്ശിയുടെ ലക്ഷ്യം.1792-ഫെ:22-നും,മാര്‍ച്ച്-18-നും ശ്രീരംഗപട്ടണത്തില്‍ വെച്ച് ബ്രിട്ടീഷു കാര്‍ ടിപ്പുവു മായുണ്ടാക്കിയ ഉടമ്പടി പ്രകാരം മലബാറിലെ അധികാരം ടിപ്പു വിട്ടൊഴിഞ്ഞു.<br /><br />തുടര്‍ന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ മലബാറിലെ രാജാക്കന്മാരുമായി താല്‍ക്കാലിക കരാറുകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു. അതിന്‍പ്രകാരം തന്നെ അവഗണിച്ച് മാതുലനെങ്കിലും കുറുമ്പ്രനാട് രാജാവ് വീരവര്‍മ്മന് കോട്ടയം, കുറുമ്പ്രനാട് പ്രദേശങ്ങള്‍ ഒരു വര്‍ഷത്തേക്ക് പാട്ടത്തിന് നല്‍കിയ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നടപടി പഴശ്ശിത്തമ്പുരാനെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. നികുതിപിരിവ് തമ്പുരാന്‍ തടഞ്ഞു.<br /><br />1794-ല്‍ ആണ്ട് തോറുമുള്ള പാട്ടം ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ അയ്യാണ്ട് പാട്ടമാക്കി. കോട്ടയത്തുനിന്നും കുറുമ്പ്രനാട് രാജാവ് പിരിക്കേണ്ട പാട്ടം പിരിച്ചടയ്ക്കാന്‍ പഴശ്ശിത്തമ്പുരാന്‍ വിഘാതമായതിനെത്തുടര്‍ന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ 1793ഡിസംബര്‍ 20-ന് അദ്ദേഹവുമായി ഒരു കരാറു ണ്ടാക്കി. അതിന്‍ പ്രകാരം പഴശ്ശി, താമരശ്ശേരി, കുറ്റ്യാടി, കതിരൂര്‍ എന്നീ പ്രദേശങ്ങള്‍ പഴശ്ശിക്ക് ലഭിച്ചു.<br /><br />എന്നാല്‍ ഈ കരാര്‍ ഒപ്പിട്ട ഫാര്‍മാന്‍ എന്ന സൂപ്പര്‍വൈസര്‍ക്ക് പകരം 1794-ല്‍ സ്റ്റീഫന്‍സ് നിയുക്തനായപ്പോള്‍ അയ്യാള്‍ കരാര്‍ ലംഘനം നടത്തി. അതോടെ വീണ്ടും കലഹം ഉണ്ടായി. 1796 ഏപ്രില്‍ 19-ന് 300 ഭടന്മാരടങ്ങിയബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം ജെയിംസ് ഗോള്‍ഡന്ടെ നേതൃത്വത്തില്‍ അര്‍ദ്ധരാത്രി പഴശ്ശിക്കോട്ട വളഞ്ഞു.സൈന്യം കോട്ടയ്ക്കകത്ത് കടന്നപ്പോഴേക്കും തമ്പുരാനും കുടുംബവും വനാന്തരങ്ങളിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തിരുന്നു. തുടര്‍ന്ന് കോട്ടയം, വയനാട് രാജ്യങ്ങ ളില്‍ കമ്പനിക്ക് കാര്യമില്ലെന്ന് പഴശ്ശിത്തമ്പുരാന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു.1796 ജുലൈയില്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ പഴശ്ശിയുമായി സന്ധിക്കൊ രുങ്ങി. തമ്പുരാന്‍ വയനാട്ടില്‍ നിന്നും പഴശ്ശിയിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നു.<br /><br />വയനാട്ടില്‍ ഏലത്തിന്ടെ വിളവെടുപ്പ് തുടങ്ങിയ കമ്പനിക്കാരെ ചെറുക്കാനായി തമ്പുരാന്‍ കോവിലകം വിട്ട് വീണ്ടും വനാന്തരങ്ങളിലേക്ക് നായര്‍ കുറിച്യര്‍ സൈന്യവുമായി കടന്നു. 1798 ജനുവരിയില്‍ നടന്ന മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളില്‍ ഇംഗ്ലീഷ് സൈന്യം പരാജിതരായി. അതിനാല്‍ കമ്പനി പഴശ്ശിയുമായി സന്ധി ചെയ്യാന്‍ തീരുമാ നിച്ചു.ജനങ്ങളുടെ കഷ്ടതകള്‍ അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ കമ്പനി യോട് സന്ധി ചെയ്ത് സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാന്‍ പഴശ്ശിയും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. കമ്പനിപ്പട തട്ടിയെ ടുത്ത പണവും സ്വത്തുക്കളും മടക്കി കൊടുക്കാനും, വാര്‍ഷിക ചെലവിന് 8000രൂപ നല്‍കാനും ഗവര്‍ണര്‍ ഡങ്കന്ടെ നേതൃത്വത്തില്‍ നടന്ന സന്ധി സംഭാഷണത്തില്‍ ധാരണയായി. അതോടെ രാജാവ് പഴശ്ശിക്കോട്ടയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി.<br /><br />മൈസൂരിലെ സുല്‍ത്താനായ ടിപ്പുവിനെ തോല്‍പ്പിച്ചതോടെ മലബാര്‍ പ്രദേശമാകെ തങ്ങളുടെ കീഴില്‍ വന്നതായി ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ അവകാശപ്പെട്ടു.ഈ പ്രദേശത്തെ നാടുവാഴികള്‍ ബ്രിട്ടീഷ് മേല്‍ക്കോയ്മ അംഗീ കരിച്ചു.എന്നാല്‍ പഴശ്ശിരാജാവ് ഇതിന് തയ്യാറായില്ല.1798-ല്‍ വയനാട് മൈസൂരില്‍ പെട്ടതാണെന്ന മോണിംഗ്ടണ്‍ പ്രഭുവിന്ടെ പ്രഖ്യാപനമുണ്ടായി. ഇത് പഴശ്ശിയെ കുപിതനാക്കി. ശക്തമായ ഒരു സൈന്യത്തെ സജ്ജീകരിച്ച് അദ്ദേഹം ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് പടപൊരുതി. വെല്ലസ്ലി ആയിരുന്നു സൈന്യാധിപന്‍.പഴശ്ശിയുടെ വിശ്വ സ്തനായ കണ്ണവത്ത് നമ്പ്യാരേയും അദ്ദേഹ ത്തിന്ടെ പുത്രനേയും ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ തൂക്കിലിട്ടു.1800 മെയ് 21-ന് മലബാര്‍ ജില്ലയെ മദ്രാസ് പ്രവിശ്യയുടെ ഭാഗമാക്കി.<br /><br />1804-ല്‍ വടക്കേ മലബാറിലെ സബ് കലക്ടറായി നിയമിതനായ തോമസ് ഹാര്‍വി ബേബറിന്ടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം പഴശ്ശി പാര്‍ത്തിരുന്ന തെക്കന്‍ മലബാറിലെത്തി. തലയ്ക്കല്‍ ചന്തുവിനെ ബന്ധനസ്തനാക്കിയ ബേബറിന്ടെ സൈന്യം തമ്പുരാന്ടെ താവളം വളഞ്ഞു.നായന്മാരും,വയനാട്ടിലെ കുറിച്യര്‍,കുറുമ്പര്‍ തുടങ്ങിയ ആദിവാസികളും അടങ്ങിയ ഒരു നല്ല സൈന്യം പഴശ്ശിക്കുണ്ടായിരുന്നു. വയനാടന്‍ കാടുകളില്‍ താവളമടിച്ച് പഴശ്ശി നടത്തിയ ഒളിയുദ്ധം നേരിടാന്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ നന്നെ വിഷമിച്ചു.അവസാനനിമിഷം വരെ ശക്തമായി പോരാടിയ പഴശ്ശിരാജ 1805നവംബര്‍ 30ന് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ വെടിയേറ്റ് വീരമരണം പ്രാപിച്ചു.<br /><br />നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്‍പ് വൈദേശികരുടെ കടന്നു കയറ്റത്തെ ഒരു ജനവിഭാഗം എങ്ങനെ ചെറുത്തു നിന്നുവെന്ന് പഴശ്ശിയുടെ ചരിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. കച്ചവടത്തിന് വന്ന ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി ബ്രിട്ടീഷ് സേനയുടെ സഹായത്തോടെ നാട് ഭരിക്കാനൊരുങ്ങിയപ്പോള്‍ അതിനെതിരെ ധീരമായ ചെറുത്തുനില്‍പ്പാണ് പഴശ്ശി നടത്തിയത്.നാട്ടുകാരില്‍ നിന്നും കൂടുതല്‍ നികുതിപ്പണം പിരിച്ചെ ടുത്തും,സേനാംഗങ്ങള്‍ക്ക് കപ്പം കൊടുത്തും പല നാട്ടുരാജാക്കന്മാരും കമ്പനിക്കൊപ്പം ചേര്‍ന്ന പ്പോള്‍ ഒളിപ്പോരിലൂടെ നാടിന്ടെ അഭിമാനവും അന്തസ്സും വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള പോരാട്ടമാണ് പഴശ്ശി നടത്തിയത്.അദ്ദേഹത്തെപ്പോലെ ഏതാനും രാജാക്കന്മാര്‍ പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ രാജ്യത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഭാരതം ഒരിക്കലും വിദേശാധിപത്യത്തിന് കീഴിലാകില്ലായിരുന്നു.</div><div align="justify"><span style="color:#3366ff;">“കേരളസിംഹം”</span>എന്നാണ് പഴശ്ശിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ആവേശഭരിതവും പുളകാത്മകവുമായ ഒരു വീരേതിഹാസമാണ് പഴശ്ശിയുടേത്.<br /><br />കാട് നിങ്ങള്‍ക്കുള്ളതാണെന്ന് പഴശ്ശി ആദിവാസികളോട് പറഞ്ഞു. ഇന്നാകട്ടെ തങ്ങള്‍ക്കവകാശപ്പെട്ട കാടിനു വേണ്ടി അവര്‍ ഭരണകൂടത്തോട് പോരാടുന്നു. ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ സ്ഥാനത്ത് വ്യത്യസ്ത കരാറു കളിലൂടെ സാമ്രാജ്യത്വശക്തികള്‍ പിടിമുറുക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ പഴശ്ശിയുടെ ദേശബോധം ഇന്നും പ്രസകതമാകുന്നു. </div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">പഴശ്ശിയുടെ വീരഗാഥകള്‍ ഏവര്‍ക്കും പ്രചോദനമാകട്ടെ..!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-3734609428449940054?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7868980039141449020.post-17538699803405658042009-10-31T00:01:00.001+05:302009-10-31T08:35:17.436+05:30കാഴ്ചയില്ലാതെ ഞാന്‍ ജീവിക്കയാണെന്ന്<br />മാലോകരെല്ലാം കരുതീടുന്നു<br />കാഴ്ചയില്ലെങ്കിലും കാണുന്നു കാഴ്ചകള്‍<br />ഞാനെന്‍ മനസ്സിന്ടെ കണ്ണുകൊണ്ട്<br />അമ്മയെ തൊടുമ്പോള്‍ തെളിയുമെന്‍ മനതാരില്‍<br />അമ്മതന്‍ സുന്ദരരൂപം; എന്നമ്മതന്‍ സുന്ദരരൂപം<br />വാനിന്ടെ, ഭൂവിന്ടെ, പൂവിന്ടെ ശോഭകള്‍<br />അമ്മയിലൂടെയെന്‍ മനതാരില്‍ വിരിയുന്നു<br />എന്‍ മനസ്സില്‍ വിരിയുന്ന പൂക്കള്‍ക്കൊ‌‌-<br />രായിരം ശോഭയുണ്ടെന്നറിക നിങ്ങള്‍<br />ശോഭയുണ്ടെന്നറിക നിങ്ങള്‍..!!<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">റഷ്ഹാന.പി.ആര്‍</span> <span style="font-size:85%;"><span style="color:#000000;">(ഏഴാം തരം)<br /></span><span style="color:#000000;">കമലാ നെഹ്രു മെമ്മോറിയല്‍ വി എച്ച് എസ് സ്കൂള്‍,വാടാനപ്പള്ളി,<br />പി.ഒ.തൃത്തല്ലൂര്‍, തൃശൂര്‍.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7868980039141449020-1753869980340565804?l=rajeshperingottukara.blogspot.com' alt='' /></div>RAJESH K Rhttp://www.blogger.com/profile/05307115999034872276noreply@blogger.com0